ฮือ.....
.
.
.
.
อยากหยุดเวลา
เพื่อ
.
.
.
นอนพักเอาแรง
เหมือนกับว่า
ตอนนี้ร่างกายอยากพักอย่างแรง
แต่มีหน้าที่ที่ต้องทำ
สำคัณมากๆๆๆ
"ลูก"
.
.
.
อยากบอก่า
ทำงาน + เลี้ยงลูก + งานบ้าน + อื่นๆ
เหนื่อยจริงๆ
แล้วคนที่เป็น SGMOM ล่ะ
เค้าจะเหนื่อยแค่ไหน
นี่ขนาดเราไม่ได้เป็นนะ
ไม่อยากให้คำว่า "ท้อ" + "เหนื่อย"
ออกจากปาก
ได้แต่พูดอยู่ในใจ
กล่อมลูกนอน
ก็แทบจะสลบนอนไปกับลูก
แต่
งานยังไม่เสร็จ
โชคดี
ก็ได้นอนเร็ว
แย่หน่อย ถ้าวันไหนลูกตื่นกลางดึก
รุ่งอีกวัน แรงกายหดหาย
เหมือนแบตที่ชาร์ตไม่เต็ม
.
.
.
อยากมีวันปิดเทอมเหมือนตอนเรียน

.
.
.
ชีวิตจริงที่คิดว่ามันเริ่มเมื่อตอนแต่งงาน
ตอนนี้คิดว่า
มันไม่ใช่
มันเริ่มที่มีลูกนี่น่าจะถูก
เพราะตอนแต่งมีแค่คนสองคน
คำว่า "อิสระ" ยังมีอยู่
ยังพอที่จะสามารถทำอะไรที่ใจอยากทำได้
แต่พอมีลูก
ชีวิตเปลี่ยนไป
เค้าไม่ใช่สุดที่รัก
แต่เค้าคือ คนที่เรารักที่สุด
.
.
ดังนั้น
เพื่อลูกให้ได้ทุกสิ่ง
เท่าที่จะหามาให้ได้
ทุกเวลาพร้อมที่จะให้
บรรยายได้ไม่หมดมันอยู่ในใจ
.
.
วันนี้
ดิชั้นเป็นไรไป

อิ อิ
บ่นกับตัวเอง
ดีนะ
มีไดอารี่เป็นเพื่อน
ขอบคุณพื้นที่ดีๆส่วนนี้
