ฮือ.....

.

.

.

.

อยากหยุดเวลา

เพื่อ

.

.

.

นอนพักเอาแรง

เหมือนกับว่า

ตอนนี้ร่างกายอยากพักอย่างแรง

แต่มีหน้าที่ที่ต้องทำ

สำคัณมากๆๆๆ

"ลูก"

.

.

.

อยากบอก่า

ทำงาน + เลี้ยงลูก + งานบ้าน + อื่นๆ

เหนื่อยจริงๆ

แล้วคนที่เป็น SGMOM ล่ะ

เค้าจะเหนื่อยแค่ไหน

นี่ขนาดเราไม่ได้เป็นนะ

ไม่อยากให้คำว่า "ท้อ" + "เหนื่อย"

ออกจากปาก

ได้แต่พูดอยู่ในใจ

กล่อมลูกนอน

ก็แทบจะสลบนอนไปกับลูก

แต่

งานยังไม่เสร็จ

โชคดี

ก็ได้นอนเร็ว

แย่หน่อย ถ้าวันไหนลูกตื่นกลางดึก

รุ่งอีกวัน แรงกายหดหาย

เหมือนแบตที่ชาร์ตไม่เต็ม

.

.

.

อยากมีวันปิดเทอมเหมือนตอนเรียน

.

.

.

ชีวิตจริงที่คิดว่ามันเริ่มเมื่อตอนแต่งงาน

ตอนนี้คิดว่า

มันไม่ใช่

มันเริ่มที่มีลูกนี่น่าจะถูก

เพราะตอนแต่งมีแค่คนสองคน

คำว่า "อิสระ" ยังมีอยู่

ยังพอที่จะสามารถทำอะไรที่ใจอยากทำได้

แต่พอมีลูก

ชีวิตเปลี่ยนไป

เค้าไม่ใช่สุดที่รัก

แต่เค้าคือ คนที่เรารักที่สุด

.

.

ดังนั้น

เพื่อลูกให้ได้ทุกสิ่ง

เท่าที่จะหามาให้ได้

ทุกเวลาพร้อมที่จะให้

บรรยายได้ไม่หมดมันอยู่ในใจ

.

.

วันนี้

ดิชั้นเป็นไรไป

อิ อิ

บ่นกับตัวเอง

ดีนะ

มีไดอารี่เป็นเพื่อน

ขอบคุณพื้นที่ดีๆส่วนนี้